وبلاگ شخصی هبوط

به مناسبت سالروز سهراب

hobooooot — Tue, 06 Oct 2009 13:01:18 GMT

کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ ،

کار ما شاید این است

که در « افسون » گل سرخ شناور باشیم .

پشت دانایی اردو بزنیم .

دست در جذبه ی یک برگ بشویم و سر خوان برویم .

صبح ها وقتی خورشید ، در می آید متولد بشویم .

هیجان را پرواز دهیم .

روی ادراک فضا ، رنگ ، صدا ، پنجره گل نم بزنیم .

آسمان را بنشانیم میان دو هجای « هستی » .

ریه را از ابدیت پر و خالی بکنیم .

بار دانش را از دوش پرستو به زمین بگذاریم .

نام را باز ستانیم از ابر ،

از چنار ، از پشه ، از تابستان .

روی پای تر باران به بلندی محبت برویم .

در به روی بشر و نور و گیاه و حشره باز کنیم .

کار ما شاید این است

که میان گل نیلوفر و قرن

پی آواز حقیقت بدویم .

صدای پای آب از سهراب سپهری ، تابستان ۱۳۴۳

دلنوشته ، حکایت و حدیث روز بیست و نهم ماه مبارک رمضان

hobooooot — Sat, 19 Sep 2009 14:32:18 GMT

بخش اول : دلنوشته های روز بیست و نهم

الهی ...!

گاهی با تیر « نگاه » ، در بستر « گناه » می افتیم

و گاهی با خواهش دل ، پای در گل می مانیم

دل و دیده مان را به تو می سپاریم ،

که اگر این دو طفل معصوم رها شوند ، گم می شوند و به دامن غریبه ها پناه می برند .

بخش دوم : حکایت روز بیست و نهم

دانشمندی می گوید : « مردم سه دسته اند . برخی ، مردم را فقط با عینک سیاه ، شرّ مطلق ، و ظلمت محض می نگرند . دسته ای دیگر ، فقط با عینک سفید ، خیر مطلق ، و نور محض می بینند . دسته ی سوم : همه را با عینک خاکستری ، سیاه و سفید ، و ترکیبی از نور و ظلمت نگاه می کنند . ای کاش دو دیدگاه اول، یعنی تقسیم به سیاه و سفید در فرهنگ ما محو می شد ، چون هرگز نمی گذارد ، انسان احساسات واقعی خود را بیان نماید . »

انسان باید بیش از آنکه خالی بودن لیوان را ببیند ، پر بودن و نقطه قوت ان را بنگرد و با دیدن نقطه سیاهی ، منکر نقطه سفید آن نگردد . که شر مطلق و خیر مطلق جز برای استثناها وجود ندارد . خیر و شر امور ، نسبی است و چه شاهدی بهتر از سخن خدا در قرآن : و لا یجر ِ منّکم شنآنُ قوم ٍ علی الاّ تعدلوا »( مائده ُ ۸ ) [هرگز نباید عداوت و کینه ی شخصی ، شما را بر آن دارد که از راه عدل و انصاف بیرون روید ] که عملکرد انسان باید بر مبنای « وظیفه » باشد ، نه از روی « غریزه و ساختار »

بخش سوم : حدیث روز بیست و هشتم

اعتراف به معصیت ، گناه را از بین می برد . امام علی(ع) - ارشاد مفید ، صفحه ۱۴۲

دلنوشته ، حکایت و حدیث روز بیست و هشتم ماه مبارک رمضان

hobooooot — Fri, 18 Sep 2009 11:26:18 GMT

بخش اول : دلنوشته های روز بیست و هشتم

الهی ...!

در معبد بزرگ هستی ، هرکه به ستلیش و نیایش و پرستش تو نپردازد ، از سنگ هم بی احساس تر است .

هرکه در برابر عظمت تو رکوع نکند ، در برابر بندگانی مانند خود ،حقیرانه به خاک خواهد افتاد .

ما را بنده درگاهت کن ، تا از بردگی طاغوت ها برهیم .

ما را کوچک کن تا بزرگ شویم

بخش دوم : حکایت روز بیست و هشتم

امام صادق(ع) : ما دوست داریم که شما مردمانی خردمند ُ دانشمند ، فهمیده ، محقق ، بردبار ، مداراگر ، شکیبا و متعهد باشید . آفریدگار پیامبرانش را به « اخلاق نیک » مخصوص گردانید . شما نیز خو را آزمایش کنید ، اگر اخلاق و منش پیامبران را در خویش یافتید ، خدای را سپاس گویید و از خدا بخواهید تا آن خصلت ها را در شما افزایش دهد .

از امام سوال شد : آنها چیست : فرمود : « خداترسی ، قناعت ، صبوری ، شکرگزاری ، بردباری ، حیا ، سخاوتمندی ، شجاعت ، غیرتمندی ، راست گفتاری ، نیکو کرداری ، امین ، باورمندی ، خوش اخلاقی و جوانمردی »

تحف العقول ، صفحه ۳۶۲

بخش سوم : حدیث روز بیست و چهارم

بیشتر توجهت به کسانی باشد که تو بر آنها برتری داری ، چه این خود یکی از درهای شکرگزاری و استفاده از نعمت های الهی است .

غررر الحکم ، صفحه ۱۱۷

دلنوشته ، حکایت و حدیث روز بیست و هفتم ماه مبارک رمضان

hobooooot — Thu, 17 Sep 2009 06:27:18 GMT

بخش اول : دلنوشته های روز بیست و هفتم

الهی ...!

هرگز پایمان را با مسجد ،

چشممان را با کتاب ،

انگشتانمان را با قلم ،

پنجه ی ما را با ضریح ،

پیشانی ما را با خاک و سجاده ،

شب ما را با اشک ،

فجر ما را با بیداری ،

زبانمان را با تلاوت

و گام ما را با قیام ، بیگانه مساز .

بخش دوم : حکایت

جواهر لعل نهرو ، اندیشمند و سیاستمدار متعهد هند در سال ۱۹۴۸ و در مراسم خاکسپاری گاندی گفت: گاهی اوقات بی عدالی ، شقاوت و خشونت دنیا ، ما را در عذاب می گدازد و اندیشه های ما را تیره و تار می کند و راه نجاتی نمی بینیم و احساس می کنیم که امیدی به دنیا نیست و تنها کاری که می توانیم بکنیم این است که نسبت به یکدیگر صادق باشیم . من به آینده دنیا امیدوار هستم ، من یقین دارم که اگر ما به راه راست قدم نهیم و از آن منحرف نشویم ، حتی از جهت حسابگرانه ی نفع آنی ، برد با ما خواهد بود . هر کشوری که پایه کار خود را بر عدم صداقت گذاشت ، به مقصد نخواهد رسید .

گرچه ممکن است موقتا حقیقت پایمال شود ، ولی هرگز نمی توان آن را از پای در آورد ، پایه های یک پیروزی پایدار ، فقط می تواند بر صخره ی حقیقت نهاده شود

بخش سوم : حدیث

خداوند حکم قطعی فرموده است که هیچ نعمتی را از کسی نگیرد مگر آنکه مرتکب گناهی شود که مستحق آن بوده است . امام باقر (ع)

اصول کافی ، جلد ۲ ، صفحه ۲۷۳

دلنوشته ، حکایت و حدیث روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان

hobooooot — Wed, 16 Sep 2009 02:57:18 GMT

بخش اول : دلنوشته های روز بیست و ششم

الهی ...!

هرکه اسیر تو شد ، آزاد است ، هرکه غم تو داشت ، دلشاد .

بسا « اسیر » که آزاد است و بسا « آزاد » که اسیر

زهد « نداشتن » نیست ، بلکه « در بند داشته ها نبودن » است .

ما را از اسارت داشته ها و وابستگی خواسته ها برهان .

بخش دوم : حکایت روز بیست و ششم

« وولروس » سردار معروف ، وقتی به فرماندهی قشون فرانسه مامور شد ، به لویی چهاردهم ، پادشاه کشور نوشت : مرا از شرّ دوستانم حفظ کنید ، از آسیب دشمنانم باک ندارم . لرد آویبوری گفته : در دشمنی دو رنگی نیست . ای کاش دوستان نیز در موقع خود ، چون دشمنان بی ریا بودند . بدون تردید دوستان « منافق » از دشمنان خونی بدترند .

بخش سوم : حدیث روز بیست و ششم

هیچ حرکت و فعالیتی نیست ، مگر آنکه تو در انجام آن به علم و معرفت نیاز داری .

امام علی(ع) خطاب به کمیل بن زیاد - تحف العقول ، صفحه ۱۷۱

دلنوشته ، حکایت و حدیث روز بیست و پنجم ماه مبارک رمضان

hobooooot — Tue, 15 Sep 2009 11:10:18 GMT

بخش اول : دلنوشته های روز بیست و پنجم

الهی ...!

بیش از جمال ظاهر ، به جمال باطن نیاز است

و بیش از درمان جسم ، به درمان روح

و بیش از رفاه دنیا به خوشبختی آخرت .

عافیتم را در جسم ، با سلامت روح کامل ساز ،

خانه ی آخرتم را آباد گردان و دلم را با رضای خویش ، شاد گردان .

بخش دوم : حکایت روز بیست و پنجم

در تاریخ جهان ، مردان بزرگ و محبوبی ظهور کرده اند که هریک در رشته ای به انسانها خدمت کرده اند . اما « مهندس بازرگان » در صحنه ها و ابعاد گوناگون اجتماعی ، سیاسی ، دینی ، علمی و به ویژه اخلاقی و عبادی زندگی ، دارای امتیازی کم نظیر و خصوصیاتی ویژه بود !

شخصیتی که از لحاظ جسمی « ریزنقش » ، ملی بسیار متحرک و پرکار بود . به لحاظ فکری مبتکر ، خلاق ، مشگل گشا ، مقاوم ، و در عین حال بسیار فروتن ، کم توقع ، مردمی ، ساده زیست ، اهل محبت و عشق ، دور از ریا و جنجال و منفی بافی بود . ویژگی درخشان او نه تنها جسارت ِ ایستادن در برابر اهل قدرت بود ، بلکه بالاتر از آن تحمل « جو های سیاسی » و طعن و تهمت های روزگار بود . هرگز زبانی به گله نمی گشود و ناله و نفرین سر نمی داد . گویی همه ی نا ملایمات زندگی را لازمه « مسئولیت » خویش می دانست . به خاطر همین اخلاق و روح بزرگ است که وقتی جوان پرخاشگری یک ساعت هرچه دلش می خواهد به او می گوید ، مهندس خوش اخلاق و بردبار ، در عوض ِ داد و فریاد ، از فرط حیا و کظم غیظ اشک می ریزد !

روحیه ای بسیار قوی و اعصابی پولادین داشت و همواره می گفت : « هرگز یاد ندارم در زندگی از کسی یا چیزی ترسیده باشم . » هرکس که با او بدی کرده بود می بخشید و چنان برخورد صمیمانه ای انجام می داد که باعث شرمندگی وی می شد .

بخش سوم : حدیث روز بیست و پنجم

کسی که بدون فکر دست به کاری می زند ، مانند مسافری است که در بیراهه قدم می گذارد .او هر قدر بر سرعت سیر خود می افزاید ، به همان نسبت از جاده دور تر می شود

امام صادق(ع) - اصول کافی ، صفحه ۴۳

دلنوشته ، حکایت و حدیث روز بیست و چهارم ماه مبارک رمضان

hobooooot — Mon, 14 Sep 2009 20:00:18 GMT

بخش اول : دلنوشته های روز بیست و چهارم

الهی ...!

با آب توبه ، چهره ی عصیانمان را بشوی ،

زمزم اشک را در چشمه هی چشمانمان بجوشان ،

تن و توانمان را ، در تب و تاب عشق خویش بسوزان ،

سینه ی مناجاتمان را از تنگی نفس بِرَهان ،

چرک ریا را با اشعه ی اخلاص ، در گلوی عبادتمان بخشکان

چشم اخلاقمان را با ابروی آبرو ، بیارای ،

کام جانمان را تشنه ی کویر کوثر کمال گردان

بخش دوم : حکایت روز بیست و چهارم

مولوی همیشه نکته اش را با برهان مقنع دلپذیری تفهیم می کرد و حتی دز میان خرده گیری ِ خشم ِ دیگران ، متانت و خویشتن داری از کف نمی داد

به کمالات خود نه تنها نمی بالید ، که بیشتر فزوتنی می کرد . شاهان ، مرید و شاگردش بودند و با این حال یک لحظه تسلیم کبر نمی شد . به آرمان خود ، ایمان پویا و جنباننده داشت و چیزی را یارای وسوسه و اغواکردنش نبود . به هوش بود که علم و معرفتش به انحصار توانگران و درباریان در نیاید .

اغلب شاگردان او به گفته منتقدین او ، « درزی و بزّاز و دکّه دار » بودند . شاهان را فقط اوقاتی رخصت دیدارش بود که برایشان فرصت داشت ، لیکن آن « عامی جاهل » اختیاردار ِ همه ی اوقات عمر او بودند . برای آنان زندگی می کرد ، برای آنان کار می کرد و برای آنان می اندیشید .

زندگی و آثار مولانا ، صفحه ۱۱ ، نشر مرکز

بخش سوم : حدیث روز بیست و چهارم

از رفاقت با شرور بپرهیز ، که مانند شمشیر ، ظاهری خوب و اثری بد دارد . امام جواد(ع)

بحارالانوار ، صفحه ۲۱۴

دلنوشته ، حکایت و حدیث روز بیست و سوم ماه مبارک رمضان

hobooooot — Sun, 13 Sep 2009 06:03:18 GMT

بخش اول : دلنوشته های روز بیست و سوم

الهی ...!

غنای نفس به قناعت است و عزّت در سایه ی طاعت .

نه هرکه برخوردار است عزیز است ، نه هرکه محروم ، بی چیز .

نه هرکه می رود می رسد و نه هرکه می دود ، می برد .

ای بسا رونده و دونده ای که خارج از خط پیش می تازد و عاقبت هم خویش را می بازد

چنان کن که به نفس خویش نبازیم و فرجام خود را تباه نسازیم .

بخش دوم : حکایت روز بیست و سوم

در شرح حال مولوی ، ساعر و عارف نامدار ایران می نویسند : او حتی رعایت حال دشمنانش را می کرد . هیچ تعصب از خود نشان نمی داد .همیشه اهل تسامح و اغماض بود . عصبانی کردن او تقریبا غیر ممکن بود . همواره می توانست متانتش را حفظ کند . چیزی نمی توانست او را به خشم آورد .

روزی در مراقبه (عبادت) بود که مستی عربده کنان و تلو تلو خوران داخل شد . به سوی مولانا رفت و روی او افتاد . مزاحمتش به قدر کافی سخت بود ، ولی سرنگون شدنش بر روی قدّیس در حال مراقبه ، کم از جنایتی نداشت و برایش هیچ مکافاتی به قدر کافی سخت نبود . شاگردان چون تنی واحد برخاستند تا بر مزاحم هجوم آورند که استاد دستی تکان داد و آنان را بر حذر داشت و گفت : « گمان می کردم مزاحم ، مست است .ولی می بینم نه او ، بلکه شاگردان من مست اند !

بخش سوم : حدیث روز بیست و سوم

اندیشه و خیر خواهی و درستی یک مرد با ایمان از کارهای پسندیده ی او بهتر و شریفتر است . رسول اکرم (ص)

دلنوشته ، حکایت و حدیث روز بیست و دوم ماه مبارک رمضان

hobooooot — Sat, 12 Sep 2009 02:20:18 GMT

بخش اول : دلنوشته های روز بیست و دوم

الهی ...!

سینه ی دردمندمان پر آه است ، زبان شکرمان کوتاه ، دست نیازمان بسته ، پای طلبمان خسته ، گل امیدمان پژمرده ، غنچه دلمان افسرده ، برگ آرزوهامان ریخته و طراوت بهارمان به خزان پاییز آمیخته است .

دیده ای حق بین ، دلی حق شناس ، زبانی حقگو و گامی حق پو از تو می خواهیم ، تا با بصیرت ، جلوه های جمال تو را در هستی بنگریم ، تا با قلب با معرفت ، حق تو را بشناسیم و ادا کنیم ، تا با لسان ذکر ، شاکر تو باشیم ، تا با « قدم صدق » ، راه اخلاص بپوییم .

بخش دوم : حکایت روز بیست و دوم

شخصی نزد پیامبر آمد و گفت : مرا پندی آموز ! فرمود : « زبان خود را نگه دار » . بار دیگر گفت نصیحتم کن ! فرمود : « زبانت را نگه دار » . پس از درنگی بار سوم نیز تقاضای اندرز نمود . پیامبر جواب داد : « زبانت را نگه دار » آن مرد گفت : حفظ زبان آن چنان مهم است که هر سه بار مرا فقط به آن سفارش می کنی ؟

حضرت محمد (ص) جواب داد : « آیا جز عواقب و پیامد زبان است که انسان را با صورت ، در درون ِ شعله های آتش می افکند ؟ »

بخش سوم : حدیث روز بیست و دوم

همانطور که آدمی از سخنان تحقیر آمیز ، و زننده دیگران متنفر است ، وطیفه دارد درباره ی مردم ، زشت و تحقیر آمیز ، سخن نگوید .

امام محمدباقر (ع) - وسائل الشیعه ، جلد ۴ ، صفحه ۹۳

دلنوشته ، حکایت و حدیث روز بیست و یکم ماه مبارک رمضان

hobooooot — Fri, 11 Sep 2009 10:05:18 GMT

بخش اول : دلنوشته های روز بیست و یکم

الهی ...!

به صفیت آدم ، به کلیمت موسی ، به کلمه ات عیسی ، به خلیلت ابراهیم ، به حبیبت محمد(ص) ، به ولیّت علی ، به راز سر به مُهرت فاطمه ، به آینه حُسنت حَسن ، به قربانی رضایت حسین ، به عبد خاشعت سجاد ، به گنجینه علمت باقر ، به حامل امانتت صادق ، به عبد صالحت کاظم ، به مظهر رضایت رضا ، به چشمه جودت جواد ، به خورشید هدایتت هادی ، به رازدار حجّتت عسگری ، و به ذخیره عرشی ات مهدی (عج) ، سوگندت می دهم که :

در وسوسه های ابلیس ، چراغ ایمان در دلم بر افروزی ،

در بن بست های حیات ، فرقان و نور تقوا فرارویم قرار دهی ،

در بلاهای هستی سوز ، سربلندم سازی ،

در رسوایی قیامت آبرو داری کنی ،

از شعله های دوزخ نجاتم دهی

در غرفه های بهشت ، همسایه « محمد و آل محمد » م کنی

در دنیا لذت عبادتم بچشانی و در آخرت از نعمت شفاعتمب برخوردار سازی .

بخش دوم : حکایت روز بیست و یکم

زمانی صدرالدین قونیوی که از بزرگترین دشمنان مولانا بود ، شنید که مولوی مسلمان مدعی است که با هفتاد و دو ملت هم رای است ! چنین ادعای غیر عادی را رجل مسلمان ، راحت هضم نمی کرد . یکی از یارانش را که فرزانه ای قابل بود روانه کرد تا مولانا را در ملا عام مورد سوال قرار دهد . ولی جلال الدین دلیلی نمی دید که گفته ی خود را پس بگیرد و این بهانه ای شد تا وی را به باد شماتت بگیرد . در مجلی عمومی ، چون سیل ناسزاهای متوجه خویش را شنید ، نه رنجید و نه بر آشفت ، فقط خندید و آرام گفت : من اکنون با آنچه که تو هم می گویی موافقم !!!

بخش سوم : حدیث روز بیست و یکم

با مردم چنان خوش رفتاری کنید که اگر مُردید بر شما از سر مهر ، بگریند و اگر زنده ماندید ، خواهان دوستی و معاشرت با شما باشند .امام علی ( ع )