چه کسی بود صدا زد سهراب ؟

آشنا بود صدا مثل هوا با تن برگ.

مادرم در خواب است .

شب خرداد به آرامی یک مرثیه از روی سر ثانیه ها می گذرد

و نسیمی خنک از حاشیه ی سبز پتو خواب مرا می روبد .

بوی هجرت می آید :

بالش من پر آواز پر چلچله هاست .

صبح خواهد شد

و به این کاسه ی آب

آسمان هجرت خواهد کرد .

باید امشب بروم

من که از بازترین پنجره با مردم این ناحیه صحبت کردم

حرفی از جنس زمان نشنیدم.

هیچ چشمی ، عاشقانه به زمین خیره نبود .

کسی از دیدن یک باغچه مجذوب نشد .

هیچکس زاغچه ای را سر یک مزرعه جدی نگرفت .

سهراب سپهری ، حجم سبز ، صفحه ۳۹۱

پ . ن ۱ : عید قربان ، شب یلدا ، میلاد  مسیح (ع) ، عید غدیر  ، رو به همتون تبریک میگم

پ . ن ۲ : یه خورده به هم ریختم ، راست و ریست شدم ، قول میدم سر بزنم به همتون

پ . ن ۳ : برای همتون آرزوی موفقیت در امتاحانا رو دارم

تقدیم به پ . خ  عزیز

اگر میدانستی که چقدر دوستت دارم

سکوت را فراموش می کردی و

تمامی ذرات وجودت عشق را فریاد می کرد .

اگر میدانستی که چقدر دوستت دارم

چشم هایم را می شستی

و سکوتم را با دستان عاشقت به باد می دادی .

اگر میدانستی که چقدر دوستت دارم

نگاهت را تا ابد بر من می دوختی

تا من در سکوت نگاه تو

رازهای یک عشق زمینی را با خود به عرش خدا ببرم .

اگر میدانستی که چقدر دوستت دارم

لحظه ای مرا نمی آزردی

که این غریبه ی تنها ، جز نگاه معصومت پنجره ای

و جز عشقت بهانه ای برای زیستن ندارد .

اگر میدانستی که چقدر دوستت دارم

همه ی آن چیزهایی که در بندت کشیده است را رها میکردی

غرورت را . . . قلبت را . . . حرفت را

اگر میدانستی که چقدر دوستت دارم

دوستم می داشتی

همچون عاشق که عشق را دوست می دارد .

کاش می دانستی که چقدر دوستت دارم

و مرا از عذاب هزار ساله رها می کردی

کاش می دانستی . . .

کاش میدانستی چیست ، آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست !!!

پ . ن ۱ : کامپیوترم هنوز قاطیه

پ . ن ۲ : یه پیشنهاد و اونم اینه که از رفقا هرکی خردادیه تو نظرات بگه

پ . ن ۲ : دلم برای وبلاگ همتون تنگ شده ( هم خودتون ، هم وبلاگتون  )

پ . ن ۳ : تولد نیما حقیقت جو که گذشت . ولی بازم تولد همه ی دوستای وبلاگی و غیر وبلاگی خردادی مثل سکوت شبانه ، نارایانا ، آرمان حکیمی و ... رو صمیمانه تبریک میگم !

پ . ن ۴ : اگه ممکنه دعام کنین تا هم امتاحانامو خوب بدم ( آخه حجمش این ترم سنگینه ) و هم قلبم رو پاک کنم .

تقدیم به حسین عزیز

" خانه ی دوست کجاست ؟ " در فلق بود که پرسید سوار .

آسمان مکثی کرد .

رهگذر شاخه ی نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت :

" نرسیده به درخت ،

کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است

و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است .

می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ ، سر بدر می آرد ،

پس به سمت گل تنهایی می پیچی

دو قدم مانده به گل پای فواره ی جاوید اساطیر زمین می مانی

و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد .

در صمیمیت سیال فضا ، خش خشی می شنوی :

کودکی می بینی

رفته از کاج بلندی بالا ، جوجه بردارد از لانه ی نور

و از او می پرسی

خانه ی دوست کجاست ."

برگرفته از هشت کتاب سهراب سپهری

کتاب هفتم ـ حجم سبز

پ . ن ۱ : از اینکه به وبلاگ خودتون ، زود به زود سر می زنین ممنونم .

پ . ن ۲ : دارم می رم سفر ، به زودی بر میگردم .

پ . ن ۳ : به دعای خیرتون خیلی نیاز دارم .

 به اطرافت خوب نگاه کن

            به اتفاقاتی که دور و برت می افتند ،

            به زندگی هایی که پیش چشمانت جریان دارند ،

            چشمانت را باز کن و خوب ببین ،  

فکر کن ؛

            به چیز هایی که می بینی ،

                                                  حرفهایی که می شنوی ،

            به اجتماعی که در آن زندگی میکنی ،

                                                                به خانواده ات .

فکر کن ؛

            به خودت ،

                           به سرعتِ زندگی ،

                                                      به توقفِ حرکت ،

فکر کن ؛

            به اینکه ممکن  است در اجتماع حل شوی  . . .

            به اینکه چقدر به آرزوهایت ایمان داری؟!

                                  و اجازه بده

                                                 " احساست ، هوایی بخورد "

 فکر کن ؛

               به زندگی هایی که به پایان رسیده اند ،

               به کسانی که بعد از مرگشان زنده اند و بیش از زنده ها به تو درس میدهند .

                                  آری بگذار  

                                                 " احساست ، هوایی بخورد "  .

حتی به همین جمله هم  فکر کن ؛ 

                        آیا ممکن است بی آنکه فکرت در گیر چیزی باشد ،

                                                 " احساست هوایی بخورد "  ؟

 و حتی به حرفهای من  فکر کن ؛

                   به اینکه چرا من ، باید به تو بگویم به چه فکر کنی ؟!

                             .

                             .

                             .

                                               دست کم برای شادمان بودنت کمی فکر کن!

                                                                             برگرفته از وبلاگ دوست خوبم این تویی نه من 

پ . ن ۱ : از این نوشته خیلی خوشم اومد ، خواستم تا شما هم بخونیدش ، امیدوارم شما هم خوشتون بیاد .

پ . ن ۲ : این نوشته رو هم به دوست خوبم حسین و همه ی دوستای وبلاگیم تقدیم می کنم .

پ . ن ۳ : یه خبر خوب هم دارم ، ولی الان بهتون نمی گم .

اگر امروز یک کلمه بیشتر از دیروز بدانید ، مسلما شخص دیگری هستید .

کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ ،

کار ما شاید این است ،

که در افسون گل سرخ شناور باشیم .

پشت دانایی اردو بزنیم .

دست در جذبه ی یک برگ بشویم و سر خوان برویم .

صبح ها وقتی خورشید ، در می آید متولد بشویم .

هیجان ها را پرواز دهیم .

روی ادراک فضا ، رنگ ، صدا ، پنجره ، گل ، نم بزنیم .

آسمان را بنشانیم میان دو هجای (( هستی )) .

ریه را از ابدیت پر و خالی بکنیم .

بار دانش را از دوش پرستو به زمین بگذاریم .

نام را باز ستانیم از ابر ،

از چنار ، از پشه ، از تابستان .

روی پای تر باران به بلندی محبت برویم .

در به روی بشر و نور و گیاه و حشره باز کنیم .

کار ما شاید این است

که میان گل نیلوفر و قرن

پی آواز حقیقت برویم .

از کتاب صدای پای آب سهراب سپهری

+ پ . ن ۱ : این شعر سهراب رو خیلی دوست دارم و به پ . خ که اونم خیلی دوست دارم ،  تقدیمش میکنم .

+ پ . ن ۲ : از اینکه دوست خوبم سهیل رومی به وبلاگم اومده خیلی خوشحال شدم .

+ پ . ن ۳ : از اینکه میبینم بعضی از دوستای قدیمی هنوزم وبلاگ منو فراموش نکردن خدای بزرگ رو شکر میکنم  و امیدوارم لایق این دوستی باشم .

 به جای شکایت از تاریکی ، شمعی روشن کنید . ( کنفسیوس )

در یک خواب عجیب

رو به سمت کلمات

باز خواهد شد .

باد چیزی خواهد گفت

سیب خواهد افتاد /

روی اوصاف زمین خواهد غلتید /

تا حضور وطن غایب شب خواهد رفت .

سقف یک وهم فرو خواهد ریخت .

چشم

هوش محزون نباتی را خواهد دید .

پیچکی دور تماشای خدا خواهد پیچید .

راز / سر خواهد رفت .

ریشه ی زهد زمان خواهد پوسید .

سر راه ظلمات

لبه ی صحبت آب

برق خواهد زد /

باطن آینه خواهد فهمید .

امشب

ساقه ی معنی را

وزش دوست تکان خواهد داد /

بهت پرپر خواهد شد .

ته شب / یک حشره

قسمت خرم تنهایی را

تجربه خواهد کرد .

داخل واژه ی صبح

صبح خواهد شد .

برگرفته از هشت کتاب سهراب سپهری / کتاب هشتم

اگر کوه ها به لرزه در آمدند ، تو در کارت ثابت و استوار باش . ( امام علی)

  RSS