الهی ...

یاد تو مونس جان من است

و نام تو ، زینت لب و دندان من .

فرمودی بیا ، آمده ام

گفتی بخوانمت ، خوانده ام

از همه جا بریده و رانده ام

و به درگاه تو پناهنده ام

ای که نامت زیباست و ذاتت بی زوال

ای ذوالجلال !

مرا به نگاهی بنواز ، ای بنده نواز

مهمان تو هستم ، اما شرمنده

بنده تو هستم ، لیک سر افکنده

از کتاب الهی نامه - جواد محدثی

بخش دوم : حکایت

     دکتر فرانکل ، روانشناس اتریشی که در جنگ جهانی دوم ، سه سال در یک اردوگاه مخوف هیتلری به سر برده ، در تاثیر « مزاح و لطیفه » در رفع غم و نگرانی می نویسد : شوخی و مزاح یکی از اسلحه های روح بود که در مبارزه به خاطر حفظ جان در اردوگاه به کار می رفت . به خوبی دیده شده است که مزاح ، بیش از هز چیز دیگری در ساخت بشر ُ می تواند انسان را از شرایط سخت موجود جدا سازد و به او توانی ببخشد تا در برابر هرگونه سختی ها و زشتی ها برخیزد ، ولو اینکه چند ثانیه باشد .

     من توانستم به یکی از دوستانم یاد بدهم چگونه شوخ طبعی را فرا گیرد . به او پیشنهاد کردم تصمیم بگیریم روزانه دست کم یک داستان تفریحی بسازیم . رنج چه کم باشد و چه زیاد ، روح بشر و ضمیر آگاه او را آزار خواهد داد . و ممکن است رویداد بسیار ناچیزی ، لطیفه و طنزی ، موجب بزرگ ترین شادمانی ها گردد .

از کتاب « انسان در جستجوی معنی »  صفحه ۶۷

بخش سوم : جملات کوتاه

راستی ، شادمانی است و شادمانی از آن کسی است که همیشه راستگو و درست کردار است .

زرتشت

  RSS