در هر غروب
در امتداد شب ،
من هستم و تمامت تنهايي .
با خويشتن نشستن .
در خويشتن شكستن .
اين راز سر به مهر ،
تا كي درون سينه نهفتن ،
گفتن .
ياري كن ،
مرا به گفتن اين راز ، باز ياري كن .
اي روي تو به تيره شبان آفتاب روز
مي خواهمت هنوز .
از سروده هاي حميد مصدق
|
+| نوشته شده توسط امیر ِتنها در یکشنبه بیست و هشتم مهر 1387 و ساعت 19:42 |
